به گزارش رسانه خبری کلام جنوب :سازمان جهانی بهداشت در دستورالعمل‌های فعالیت بدنی خود، بر نقش ورزش در کاهش خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی، دیابت نوع دو، برخی سرطان‌ها و افسردگی تأکید کرده است. فعالیت بدنی منظم همچنین به تقویت عضلات و استخوان‌ها، کنترل وزن، بهبود خواب و ارتقای سلامت شناختی کمک می‌کند؛ بنابراین، ورزش را باید بخشی از سبک زندگی سالم دانست، نه فعالیتی مقطعی برای رسیدن به ظاهری خاص یا آمادگی برای مسابقه.
آغاز این مسیر از کودکی اهمیت ویژه‌ای دارد. کودکان و دختران دانش‌آموز با بازی‌های فعال، دویدن، پریدن و ورزش‌های متناسب با سن خود، مهارت‌های حرکتی، هماهنگی بدن، قدرت عضلانی و سلامت استخوان‌ها را تقویت می‌کنند. تجربه مثبت ورزش در مدرسه و خانواده می‌تواند نگرش آنان را نسبت به تحرک بدنی شکل دهد و زمینه استمرار فعالیت ورزشی در سال‌های آینده را فراهم کند. در این مسیر، نقش معلمان تربیت‌بدنی، مربیان متخصص و خانواده‌ها در آموزش حرکات صحیح، رعایت ایمنی و پرهیز از فشارهای نامتناسب با سن، انکارناپذیر است.
در دوران جوانی و میان‌سالی نیز ورزش می‌تواند به زنان شاغل، خانه‌دار و مادران کمک کند تا در کنار مسئولیت‌های خانوادگی و اجتماعی، از سلامت و توان جسمانی خود مراقبت کنند. پیاده‌روی تند، دوچرخه‌سواری، شنا، تمرین‌های قدرتی و فعالیت‌های هوازی متناسب با شرایط فرد، از گزینه‌های قابل استفاده‌اند. حتی زنانی که فرصت محدودی دارند، می‌توانند با برنامه‌ریزی و تقسیم فعالیت بدنی در طول هفته، گام‌های مؤثری برای سلامت خود بردارند. ورزش علاوه بر آثار جسمانی، فرصتی برای تعامل اجتماعی، کاهش تنش‌های روزمره و افزایش احساس شادابی و رضایت از زندگی فراهم می‌کند.
در سالمندی، ورزش از اهمیت دوچندان برخوردار است. افزایش سن به معنای پایان فعالیت بدنی نیست؛ بلکه ضرورت انتخاب آگاهانه‌تر و ایمن‌تر ورزش را نشان می‌دهد. تمرین‌های قدرتی، تعادلی، انعطاف‌پذیری و پیاده‌روی متناسب با توان فرد می‌توانند به حفظ استقلال حرکتی، کاهش خطر زمین‌خوردن و تقویت توانایی انجام فعالیت‌های روزمره کمک کنند. برای بانوان سالمند، به‌ویژه افراد دارای بیماری‌های مزمن، سابقه سقوط یا محدودیت حرکتی، برنامه ورزشی باید پس از ارزیابی وضعیت سلامت و با راهنمایی مربی آشنا با ورزش سالمندان تنظیم شود.
در این میان، آموزش اصول علمی و نظارت تخصصی، حلقه اتصال ورزش به سلامت است. هر حرکت ورزشی الزاماً برای همه افراد مفید یا بی‌خطر نیست. انتخاب شدت و مدت تمرین، گرم‌کردن و سردکردن مناسب، رعایت تکنیک صحیح، افزایش تدریجی فشار تمرین و توجه به نشانه‌های هشداردهنده بدن، از اصولی هستند که باید جدی گرفته شوند. هدف، انجام فعالیتی متناسب با شرایط فرد است، نه تقلید از دیگران یا رقابت با توانایی‌های گذشته خود.
در هفته ملی تربیت‌بدنی و ورزش، شایسته است توسعه ورزش بانوان را مسئولیتی مشترک میان خانواده‌ها، مدارس، نهادهای ورزشی و دستگاه‌های متولی سلامت بدانیم. فراهم کردن فضاهای امن و در دسترس، گسترش آموزش همگانی، تربیت مربیان توانمند و طراحی برنامه‌های ویژه برای گروه‌های سنی مختلف، می‌تواند مشارکت زنان را در ورزش افزایش دهد. سلامت و نشاط بانوان، بخشی جدایی‌ناپذیر از سلامت خانواده و جامعه است. هر گام آگاهانه در مسیر تحرک بدنی، فرصتی برای حفظ توانایی‌ها، تقویت روحیه و تجربه زندگی پربارتر در هر سن و شرایطی است.